Negeren?
Het tweede grote gebod zegt: Heb je naaste lief als jezelf (Marcus 12:31) De tweede grote opdracht is: Maak alle volken tot Mijn (Jezus') discipelen (=volgelingen) (Mattheüs 28:19). Daarom kun je als volgeling van Jezus moslims niet negeren.
Jezus zocht bewust mensen van alle mogelijke achtergronden op om hen het evangelie te vertellen. Later wordt het een van de kenmerken van de eerste christelijke gemeenten. Het is een gemeenschap dwars over de muren van volken en culturen heen en je moet niet denken dat die tegenstellingen vroeger minder waren dan vandaag. Zo kon het gebeuren dat een Noord-Afrikaanse slaaf ouderling werd in een gemeente en daar een gemeentelid de weg wees die een hoge functie had aan het hof van de keizer van Rome. De regel was: iedereen die door het geloof bij Jezus hoort, is één met ieder ander die ook bij Jezus hoort. Ook al is de een rijk en de ander arm en is de een autochtoon en de ander allochtoon. (Galaten 3:26-28) De christenen gingen enthousiast de wereld rond, naar allerlei volken en culturen. Die mensen zaten natuurlijk niet op hen te wachten, want ze waren tevreden met hun eigen godsdienst. Toch waren de christenen ervan overtuigd dat iedereen de boodschap van Jezus moest horen en geloven...!
Als jij vandaag Jezus wil volgen, praat je dan ook over 'dat Turkse meisje met haar eigenwijze hoofddoek, die trotse Somalische jongen met z'n vreemde opvattingen, die lastige Marokkaanse jongeren die bij het station rondhangen, dat Iraanse gezin waar niemand hoogte van krijgt.' Of zie je hen als mensen waar God net zo naar kijkt als naar jou en mij, omdat ook zij naar Zijn beeld zijn geschapen? Wij zien vaak makkelijker de mooie dingen bij onze eigen cultuur en de minder mooie dingen bij anderen. Alleen God kent alle mensen echt. Hij wordt niet gehinderd door het etiket dat wij elkaar opplakken. Hij kan als Enige een eerlijk oordeel geven. God zoekt ze allemaal en roept hen erbij, bij het evangelie, bij de christelijke gemeente. Zie jij naar hen uit?
