Mijn vrijheid is duur gekocht

ثمن حريتي غالي

Bijbelstudie over Efeze 2 (الرِّسَالَةُ إِلَى مُؤْمِنِي أَفَسُسَ)

حريتي و حريتك شُرِيَّت بثمنٍ غالي. أنا لا أَعْنِي أننا نعيش ببلدٍ حُرٍّ بدون حرب أو أننا نستطيع التَجَوَّل في الشوارع بدون خوف، بالرَغْمَ مِن أهمية هذا الشيء. و لكني أعني الحرية الداخلية، الحرية الروحية التي تَعْطِي قلبك السلام. هى الحرية التي يعطينا إياها الرب. على عكس النِظام الديني الجَبْرِي الذي يجب أن نَنْحَنِي له

يقول بولس في 1 كورنثوس 6 الآية 20 و7 الآية 22 لأَنَّكُمْ قَدِ اشْتُرِيتُمْ بِثَمَنٍ.( فَمَجِّدُوا اللهَ فِي أَجْسَادِكُمْ وَفِي أَرْوَاحِكُمُ الَّتِي هِيَ للهِ( و يقول بطرس في الإصحاح الأول من الرسالة الأُولَى الآية 18 و 19

عَالِمِينَ أَنَّكُمُ افْتُدِيتُمْ لاَ بِأَشْيَاءَ تَفْنَى، بِفِضَّةٍ أَوْ ذَهَبٍ... بَلْ بِدَمٍ كَرِيمٍ، كَمَا مِنْ حَمَل بِلاَ عَيْبٍ وَلاَ دَنَسٍ، دَمِ الْمَسِيحِ

Mijn vrijheid en uw vrijheid is duur gekocht. Ik bedoel niet dat wij in een vrij land leven waar geen oorlog is en waar we vrij op straat kunnen lopen. Dat is ook heel kostbaar. Maar ik bedoel innerlijke, geestelijke vrijheid, waardoor je vrede in je hart hebt. Het is de vrijheid die God geeft, in tegenstelling tot religieuze systemen die allemaal iets in zich hebben van dwang, van een religieus moeten, het elkaar opleggen van allerlei wetten. Daar kunnen mensen gebukt onder gaan. Paulus zegt in 1 Kor. 6:20 en 7:23: We zijn gekocht en betaald. Niet met goud of zilver, maar - zoals Petrus schrijft in zijn brief (hoofdstuk 1:18) - met het kostbare bloed van Jezus als van een onberispelijk en vlekkeloos lam.

Indringende woorden
لقد أُشْتُرِيت و دُفِعَ ثمنك، تَخَيِّل هذا الشيء؟ إِفْتَرِض بأننا لَسْنَا أحراراً بل مُقَيَّدِين، لكان من الضروري أن يُدْفَع هذا الثمن من أجل التَحَرُّر. هذا هو موضوع إصحاح أفسس 2. بكل إهتمام و قوة ذَكَرَ لنا بولس في الآيات الثَلاَث الأُولَى عن الحياة القديمة حيث كنا مقيديين و في ظلمة. و بعد ذلك من بداية الآية الرابعة أخبرنا عن الحياة الجديدة التي أُعْطِينَا من الله بِغِنَي رحمته و هنا هتف بولس ممجداً لله راسماً لنا لوحة تعبيرية.

‘Je bent gekocht en betaald'. Dat zal je maar gezegd worden!!
Het veronderstelt dat u en ik niet vrij waren, maar gebonden. Dat het nodig was dat er een prijs werd betaald om ons in vrijheid te brengen. Daarover gaat nu precies ook ons tekstgedeelte, Efeze 2. Op indringende wijze en met krachtige taal spreekt Paulus in de eerste drie verzen over het oude leven, gebonden aan duistere machten. En vervolgens vanaf vers 4 over het nieuwe leven dat God geeft in zijn goedheid en genade. Dan begint Paulus te juichen en te jubelen. Hij laat ons als het ware een prachtig schilderij zien.

Een schilderij met clair-obscur
أجمل لوحةٍ رُسِمَت عن التضاد بين النور و الظلام. بولس يرسم و يُعَبِّر بِفُرْشَاة رَسْم و ألوان قوية و جَذابة بلوحة معبرة و مؤثرة جداً. لوحة الظلام و النور كلوحات الرسام الإيطالي (كارافاجيو Caravaggio) أو كالرسام الهولندي (رم براندRembrandt ).
لوحة الظلام و النور الرائعة للرسامRembrandt تُرِينَا و بجمال فائق ما هو clair-obscur، يعني الظلام و النور. و هى تُرينا هنا سمعان في الهيكل و خَلْفَهُ الظلام و به الفريسيين و علماء الشريعة، و في النور الكامل المُرَكَّز يسوع المسيح بين يدي العجوز سمعان و بجانبِهِمَا مريم العذراء و يوسف.

Misschien is dat wel de beste typering: Paulus ‘schildert', als het ware met grote penselen en met verf met felle kleuren. Een indrukwekkend schilderij. Een schilderij met clair-obscur. Zoals de schilderijen van de Italiaanse schilder Caravaggio of de Nederlandse schilder Rembrandt. Dit schilderij van Rembrandt laat prachtig zien wat clair-obscur is. Het gaat om Simeon in de tempel. Tegen een donkere achtergrond, met daarin de Farizeeën en wetgeleerden, zien we in het volle licht Jezus Christus, in de armen van de oude Simeon, met naast hem Maria en Jozef. Alle aandacht gaat naar hen.

Twee wegen
القِرَاءَةُ التي لَدَيْنَا اليوم كهذه اللوحة. خَلْفِيَّة سَوْدَاء تُعَبِّر عن حياة الإنسان كما ذَكَرَهَا بولس في حياتنا القديمة، حَيْثُ كانت حياتنا تَسِير في ظلمة، و قد ذُكِرَ ذلك أيضاً في المزمور الأول. و من جهة أخرى حياتنا في النور و السَيْر في طريق الأبرار، تضاد شديد بَيْنَهُ و بَيْنَ طريق الأشرار أي طريق الكُفْر.
النص في أفسس يُعَبِّر عن طريقين (طريقتين؟) للسير 1وَأَنْتُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَمْوَاتًا بِالذُّنُوبِ وَالْخَطَايَا، 2الَّتِي سَلَكْتُمْ فِيهَا قَبْلاً حَسَبَ دَهْرِ هذَا الْعَالَمِ... 10لأَنَّنَا نَحْنُ عَمَلُهُ، مَخْلُوقِينَ فِي الْمَسِيحِ يَسُوعَ لأَعْمَال صَالِحَةٍ، قَدْ سَبَقَ اللهُ فَأَعَدَّهَا لِكَيْ نَسْلُكَ فِيهَا.

Ook onze tekst heeft, net als dit clair-obscur schilderij, zo'n heel donkere achtergrond: namelijk de situatie van de mens. Paulus heeft het over een vroegere wandel, onze vroegere leefwijze. Die levenswandel was niet fraai, het was een leven in duisternis. Psalm 1 gaat daar ook over. Aan de ene kant de wandel in het licht en de weg der rechtvaardigen. En in scherp contrast daarmee de wandel in duisternis en de weg der goddelozen.
Ons tekstgedeelte uit Efeze 2 staat tussen twee manieren van wandelen in. Vers 2 Ook u, hoewel gij dood waart door uw overtredingen en zonden, 2 waarin gij vroeger gewandeld hebt en vers 10 ...geschapen om goede werken te doen, die God tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.

Wij allen
هل لاحَظْتَ شيء؟ الطريقين المختلفين للسَيْر؟ هل لاحظت الطريقيين المختلفيين في الحياة؟ إلى أين هو إِتِجَاهُك الآن؟ هل أنت مشغول في السَيْر في الطريق القديم؟ في الحياة القديمة؟ أم أَنَّ تَرْكِيزُك على الحياة المُعْطَاة في المسيح؟
لقد بدأ بولس و بِشَكْل مُبَاشِر في الآية الأُولَى بقوله:1 " وانتم! وانتم اذ كنتم امواتا بالذنوب والخطايا" هنا يُحَدِّد لنا الخصوصية، لا يوجد إِسْتِثْنَاء لأحد لأنه يقول في الآية الثالثة:" نحن جميعاً" و وأيضا: "كالباقين أيضاً". لم يقصد بولس اليهود فقط أو شعب أفسس ذلك الوقت، كلا. إنه يُخَاطِبْنِي و يُخَاطِبُك.

Herkent u dat? Die twee manieren van wandelen? Herkent u die twee wegen die er steeds in het leven zijn? En waar richt u zich nu op? Bent u bezig met die vroegere wandel, dat oude leven? Of richt u zich op het nieuwe dat geschonken is in Christus?
Paulus begint gelijk in vers 1 met: ‘ook u'. Hij is dus heel persoonlijk. ‘Ook u, hoewel gij dood waart...'
Tegelijk is niemand uit te sluiten. Want hij zegt in vers 3a: wij allen. En in vers 3c: Wij evenzeer als de overigen. Paulus heeft het niet alleen over joden, of de gemeente van Efeze, mensen van die wereld en die tijd. Nee, hij richt zich ook tot u en mij.

Het mensbeeld vers 1-4
و لكن ما هو قَصْد بولس لَك و لي؟ عن ماذا يُرِيد بولس أن يُعَبِّر لنا و علينا في الجانب المُظْلِم من اللوحة؟ بولس يَرْسِم هناك صورة الإنسان الغير جميلة، إنه هنا غير متفائل. على عكس أن الإنسان في طبيعتِهِ خاطئ، مَيِّت، مُقَيَّد، محكوم.
الكثيرون يُعْتَقِدُون هنا أن بولس مُتشائم و مُحْبَط. "إرفع رأسك و إفعل ما تستطيع! الرب من جانبه و نحن من جانبنا، أليس الله محبة؟ إنه يُسامح و هو رحيم! إن كنا فِعْلاً نريد أن نفعل ما بِإِسْتِطَاعِتْنَا و نُظْهِر ما عندنا من جِدِيَّة."

Maar wat zegt Paulus nou precies tot u en mij? Wat zegt hij tot ons en over ons in dat donkere deel van het schilderij? Paulus ‘schildert' daar het mensbeeld. Dat mensbeeld is niet zo mooi, Paulus is daar niet zo optimistisch over. Integendeel: de mens is van nature zondig, hij is dood, gebonden, veroordeeld. Veel mensen vinden Paulus hier veel te pessimistisch, veel te somber. ‘Kom op, kop op! Doe je best. God van zijn kant, wij van onze kant. God is toch liefde? Hij vergeeft en is genadig, als wij van onze kant maar onze goede wil tonen en ons best doen.'

الكثيرون لديهم القُدْرَات الرهيبة إذا كان الأمر متعلقاً بالأمور البشرية، صناعية أو طُبِيَّة أو غيرها. و بالأخص في أماكن كثيرة من العالم المادي. في نفس الوقت فإن نفس هؤلاء الأشخاص ليسوا على إستعداد لدفع الغضب و جلب السلام. أنانية البشر تَتَزَايِد بَدَلاً مِن أن تتناقص، شِجَار، صِراعات، حروب، إرهاب، جرائم، فساد. و كلها يتزايد ذكرها في الصحف و الجرائد بَدَلاً مِن ذكر المحبة و الثقة. و ذلك لأن الإنسان ذو طبيعة خاطئة. بالرغم من منع ذكر شيء كهذا عن الإنسان. و يبقى الإنسان متفائل مؤمن بالإيجابية و قدراته للتحسين. و حسب رَأْيَهُ فهو بحاجة للنصيحة و التوجيه فقط. هذه هى رُؤْيَة الشخصية العصرية و النظام الديني. و لكنها ليست رُؤْيَة الإنجيل لأن الإنجيل يَضَعَ يَدَّهُ على الجرح دائماً.

Veel mensen hebben een grenzeloos optimisme als het gaat om de vooruitgang van de mens. Technisch en medisch is hij tot ontzaglijk veel in staat en is er - althans in bepaalde delen van de wereld - grote welvaart. Maar ondertussen is diezelfde mens niet in staat om het kwaad in de wereld aan te pakken en vrede te brengen. Het egoïsme van mensen is eerder toegenomen dan afgenomen. Haat, ruzies, conflicten, oorlogen, geweld, moordpartijen, corruptie. Die woorden lezen we meer in de krant dan woorden als liefde en trouw. De feiten tonen aan dat de mens van nature slecht is. En tegelijk is dat iets wat je vooral niet mag zeggen. De mens blijft optimistisch geloven in het goede en zijn vermogens tot verbetering. Hij heeft daar, naar zijn opvatting, alleen maar wat leiding en goede adviezen bij nodig. Dat is de visie bij de moderne mens en in de religieuze systemen. Maar het is niet de bijbelse visie! De bijbel legt, heel pijnlijk voor ons, de vinger op de wonde.

لِنقرأ الآيات الإنجيلية مرة أخرى و نَتَأَمَلْهَا. إِنَّهَا تتعلق بثلاث حقائق مُفْجِعَة.
النقطة الأولى: ميّت (الآية الأولى) "وانتم اذ كنتم امواتا بالذنوب والخطايا" إذاً كنا أمواتاً. أي لن نستطيع عمل أي شيء في هذه الحالة. و لكن كيف حدث هذا؟ بسبب الخطيئة. الخطيئة التي تُحَطِم الحياة. كلمة خطأ تَعْنِى عدم إصابة الهدف. و هنا تعني عدم إصابة ذلك الهدف في حياتنا مع الله. أفسس 4 - 18 ضللنا الطريق. و هذا الشيء يُذْكِرْنَا بِمَثَل الإبن الضال و إنفصاله عن أباه، حيث كان ذلك بالنسبة له كالموت. و لكن عند رجوعه و عناقه و قبوله من قِبل أَبَاه، نسمع هناك قول الأب لإبنه الأكبر (يجب أن نحتفل لأن أخاك كان ميتاً و عاش...)  ذُكِرَ الموت في الإنجيل خصوصاً في حالة الإنفصال عن الله. أشعياء 59 - 2 "بل آثامكم صارت فاصلة بينكم وبين اِلَهُكُم وخطاياكم سَتَرَت وَجْهَهُ عنكم حتى لا يسمع".

We lezen onze teksten nog eens zorgvuldig. Het gaat om drie onthutsende waarheden.
•Vers 1: ... hoewel gij dood waart door uw overtredingen en zonden. We waren dus dood!! Daar is niet veel meer aan te doen, menselijkerwijs gesproken. Een beetje opknappen helpt niet meer.
Hoe komt dat, dat we dood waren? Dat komt door de zonde. Zonde die levens kapot maakt. Het woord zonde betekent letterlijk ‘doel missen', het doel missen dat God met ons leven heeft. Dan raken we vervreemd van het leven van God (Efeze 4:18).
We kunnen hierbij denken aan de gelijkenis van de verloren zoon. Gescheiden van zijn vader was hij feitelijk dood. Als hij terugkeert en door de vader omarmd en volledig geaccepteerd wordt, horen we de vader tegen de oudste zoon zeggen: wij moesten feest vieren en vrolijk zijn, want uw broeder hier was dood en is levend geworden!(Lukas 15)! Dood is bijbels gesproken vooral gescheiden zijn van God (Jesaja 59:2).

النقطة الثانية: مُقَيَّد (الآية الثانية والثالثة) أوضحها بولس بقوله: مُقَيَّدُوون. أي نتمشى مُنْسَجِمِين مع العالم. أفسس 2 "2الَّتِي سَلَكْتُمْ فِيهَا قَبْلاً حَسَبَ دَهْرِ هذَا الْعَالَمِ، حَسَبَ رَئِيسِ سُلْطَانِ الْهَوَاءِ، الرُّوحِ الَّذِي يَعْمَلُ الآنَ فِي أَبْنَاءِ الْمَعْصِيَةِ، 3الَّذِينَ نَحْنُ أَيْضًا جَمِيعًا تَصَرَّفْنَا قَبْلاً بَيْنَهُمْ فِي شَهَوَاتِ جَسَدِنَا، عَامِلِينَ مَشِيئَاتِ الْجَسَدِ وَالأَفْكَارِ، وَكُنَّا بِالطَّبِيعَةِ أَبْنَاءَ الْغَضَبِ كَالْبَاقِينَ أَيْضًا ".
هنا يتكلم بولس عن الشيطان. طريق حياتنا كان تحت سَيْطَرَة العالم، هذا يعني العالم بدون وجود الله في حياتنا. العالم الذي يحاول إِسْتِبْعَاد وُجُود الله فِيه. و هو ليس العالم العَلْمَاني المادي فقط، بل أيضاً العالم الديني. كُنَّا تحت سَيْطَرَة الشيطان و عَمِلْنَا بشهوات جسدنا و فكرنا بشخصنا.
لم يُلاَحَظ أي شيء غريب علينا طبعاً و لكن حياتنا أصبحت عنواناً لثلاث دلائل حقيقية فيها و هى: العالم، الشيطان و جسدنا.

•Het tweede dat Paulus duidelijk maakt is dat we gebonden waren. ‘We wandelden overeenkomstig de loop van deze wereld, overeenkomstig de overste van de macht der lucht, dat is de overste van de geest die werkzaam is in de kinderen van de ongehoorzaamheid.' Hier spreekt Paulus van de satan of duivel.
Onze ‘wandel', onze leefwijze was onder invloed van de wereld, dat wil zeggen: de wereld zonder God. De wereld die je probeert van God af te houden en dat is dan niet alleen de seculiere wereld, maar ook de religieuze wereld. We waren ook onder de macht van de satan. En we deden de begeerten van ons vlees, dat wil zeggen van ons ik-gerichte, zondige bestaan. Uiterlijk was er misschien niets op ons aan te merken. Maar ons leven werd gestempeld door die drie machten: de wereld, de satan en ons eigen vlees.

النقطة الثالثة: بالطبيعة أبناء الغضب. ذَكَرَ بولس: و كنا بالطبيعة أبناء الغضب. هذا التعبير مُؤْلِم للإنسان العَلْمَاني و الإنسان الديني. هل هذه حقيقة؟ نعم يقول الإنجيل. غضب الله مختلف عن غضب الإنسان. إن الله ليس صاحب مزاج مُنْزَعِج، أو غضب مُتَفَجِّر، ليس متردد أو ثآئر. و لكنها ردة فعل الله ضد الخطيئة في العالم. الله لن يقوم بعمل مُسَاوِمَة مع الجطيئة. بل تسوية ذلك. حَسَب تَوَقُعَنَا لغضب الله و حُكْمَهُ فنحن نستحق العقاب. نحن بالطبيعة أبناء الغضب، لأننا كآدم أَذْنِبْنَا و ليس بِسَبَبِ آدم أصبحنا مذنبون. نحن لسنا ضَحَايَا. الإنجيل أوضح مسؤولية البشر - ككل - فنحن مسؤولُون عن بعضنا البعض كما أننا نتحمل الذَنْب.

•Paulus zegt ook dat wij van nature kinderen des toorns waren. Dat gaat er heel moeilijk in bij de moderne mens, en ook bij de religieuze mens. ‘Is het echt zo erg gesteld?' Ja, zegt de bijbel.
De toorn van God is wel iets anders dan de toorn van mensen. Het is bij God geen slecht humeur, geen woede-uitbarsting, geen willekeur of wraak. Het is de goddelijke reactie op het slechte en zondige in deze wereld. God kan daar geen compromis mee sluiten. Hij wil er mee afrekenen. Daarom is Gods toorn ook voorspelbaar. Wij verdienen het veroordeeld te worden.
Van nature kinderen des toorns, omdat wij allen in Adam gezondigd hebben. Niet door Adam: we zijn geen slachtoffers. De bijbel accentueert sterk de solidariteit van de mensen. We dragen mede schuld en zijn mede verantwoordelijk voor elkaar.

Het Godsbeeld, vers 4 vv.
هذا كان الجانب المُظْلِم من اللوحة. و لكن أين النور في لوحة بولس؟ هو الجانب الذي يَتَسَلَط على الرب يسوع المسيح. صورة الإنسان تبدؤ كَئِيبَة، كأنه لا يوجد أمل أو طريق نجاة. و فَجْأَةً نقرأ في الآية الرابعة: " أما الله! الله الذي هو غَنِي في الرحمة" نسمع صَدَى هذه الآية إيقاع جميل كصوت البوق. عن طبيعة الله و أعماله، يبدو و كأنه عاجز عن التعبير الكامل و ذلك عندما يُخْبِرْنَا بولس عن الله:
- الله غَنِيٌ في الرحمة
- مَحَبَّتَهُ الكثيرة التي اَحَبَّنَا بِهَا
- أَظْهَرَ في الدهور الآتية غِنَى نعمته الفائق
- اللُطْف علينا في المسيح يسوع
أليست هذه رائعة لأن لنا إِلَهٌ كهذا؟

Dat was de donkere, obscure kant van het schilderij. Maar waar het in het schilderij van Paulus vooral om gaat is: het licht, of (beter gezegd): waar alle licht op valt, namelijk op God en Jezus Christus.
Het mensbeeld stemt somber. Er lijkt geen uitweg en geen hoop te zijn. Maar dan ineens in vers 4: ‘God echter'. Als een trompetstoot klinkt het. Paulus gaat zingen van Gods karakter en zijn daden. Woorden schieten eigenlijk tekort. Als Paulus over God spreekt, jubelt hij:
•Rijk aan erbarming (vers 4)
•Grote liefde waarmee Hij ons heeft liefgehad
•Overweldigende rijkdom van zijn genade (vers 7)
•Zijn goedertierenheid over ons in Jezus Christus
Is dat niet machtig, dat we zo'n God hebben?

من الطبيعة كنا أموات ← فهو أحيانا
كنا مقيديين ← فهو حَرَّرَنَا
كنا نَسْتَحِق العِقاب ← برحمته سَامَحَنَا
نعم طبيعة الإنسان كَئِيبَة و لكن الإنجيل لم يَتْرُك ذلك. رسالة الإنجيل تبشيرية، أخبار سارة.
لأنه لِمَن يَتَعَرَّف على صورة الأنسان الكئيبة في الآيات الثلاثة الأولى. يكتشف بأن الله أعطى الحَل لهذه المشكلة. هناك طريق! هناك خلاص!

Van nature waren we dood - Hij maakte ons levend
We waren gebonden - Hij heeft ons bevrijd
We waren veroordeeld - uit genade heeft Hij ons vrijgesproken.
Ja, het mensbeeld was somber. Maar de bijbel laat het daar niet bij. De bijbelse boodschap is evangelie, goed nieuws. Want wie dat sombere mensbeeld van de eerste drie verzen herkent en ook erkent, ontdekt ook dat God de oplossing voor het probleem geeft. Er is een weg. Er is redding.

De weg, vers 8 vv. الطريق
بولس يؤكد بكل قوة أن كل شيء من النعمة، بالإيمان، بيسوع المسيح. و من خلال الآية الخامسة يَهْتِفُ "5 وَنَحْنُ أَمْوَاتٌ بِالْخَطَايَا أَحْيَانَا مَعَ الْمَسِيحِ ­ بِالنِّعْمَةِ أَنْتُمْ مُخَلَّصُونَ "

Paulus benadrukt met alle kracht dat alles uit genade is, door het geloof, door Jezus Christus.
Nog midden in de jubel van vers 5 onderbreekt hij even met: door genade zijt gij behouden. Verlossing is het werk van God. We lezen ook in vers 5: Hoewel wij dood waren heeft hij ons mede levend gemaakt met Christus.

المبشر المعروف (واتشمان نيWatchman Nee ) قد ألف كتاب بعنوان: مكانك. اجلس، اسلك، أثبت. و هو عبارة عن دراسة لرسالة أفسس. أجلس - أمشي - أسترح، بِهذا الترتيب. بإمكاننا البدء بالجلوس ثم الإستراحة في العمل الكامل مع الله و منه نسلك شاكرين إلى الله و حسب مشيئتِهِ و قصدِهِ. النظام الديني ( إسلام، يهودية و مسيحية كنظام) هى عكس محبة الله. فهى مشروطة. أولاً العمل للقبول عند الله. أي نعمل من جِهَتِنَا ثم يأتي الله من جِهَتِهِ بالنعمة. بولس يتكلم عن النعمة الخالصة (مائة بالمائة) 20لأَنَّكُمْ قَدِ اشْتُرِيتُمْ بِثَمَنٍ. فَمَجِّدُوا اللهَ فِي أَجْسَادِكُمْ... نحن عَبِيد المسيح، مِلكه ليُطاعه. 23 قَدِ اشْتُرِيتُمْ بِثَمَنٍ

De bekende Aziatische zendeling Watchman Nee heeft een boekje geschreven met de titel: Zitten, wandelen, standhouden. Het is een bijbelstudieboekje over de Efeze brief. Zitten, wandelen, standhouden. Die volgorde. We mogen beginnen met zitten, rusten in het volbrachte werk van God in Christus. En van daaruit, uit dankbaarheid, een levenswandel die tot eer van God is, naar zijn wil, naar zijn bedoelingen. In religieuze systemen (islam, jodendom en het christendom als systeem) is het andersom. Gods liefde is voorwaardelijk, eerst iets doen, je acceptabel maken. Wij van onze kant werken, dan komt God van zijn kant met genade.
Paulus heeft het over genade, 100 %. God trok ons uit de put van ellende. 1 Kor. 6:20 Gij zijt gekocht en betaald, verheerlijkt dan God met uw lichaam. 1 Kor. 7:22 We zijn gekocht en betaald, slaven van Christus, zijn eigendom, maar dan ook om Hem te gehoorzamen, te leven zoals Hij het bedoelt.

هناك نَقْد سلبي لبعض أشخاص الدين بِحُجَة أن هذا الإيمان يُعَلِّم على الكَسْل و بأننا مُعْتَمِدِين على الله و لسنا بحاجة لعمل شيء. نعم، نحن لسنا بحاجة لعمل شيء لِسَعَادَتِنَا و خلاصنا و لكن هذا لا يجعلنا كُسَلاء أو سلبيين، على عكس ذلك. لتوضيح ذلك أريد أن أَخْتِم بقصةٍ. هذه القصة لمبشر مُتَجَوِّل في الهِنْد إسمه (سادهو سوندار سنجSadhoe Soendar Singh ). في القصة يُظهر بوضوح أن المحبة يمكنها أن تصنع ما تَعَجِز عنه القوانيين و العقوبات الصَارَمَة. في إحدى القرى تم القبض على بعض الشباب لأنهم كانوا يلعبون القمار الذي كان ممنوع ممارسته على الإطلاق. أهل البعض منهم كانوا أغنياء ولِهذا إستطاعوا دَفْع الغرامة حتى لا يعاقبوا أبناءهم بالسجن. و لكن أحد هؤلاء الشباب دخل السجن لأن أمه كانت أرمله فقيرة. عندئذ ذهبت هذه الأم لتعمل في رصيف إحدى الطرق، لقد كان عليها أن تحمل أحجاراً ثقيلةً حتى كان يذرف الدم من يديها كل يوم. لقد كسبت بهذا أَجْرَهَا حتى تشتري حرية إبنها من السجن. عندما أصبح هذا الشاب حر، مرة أخرى إلتقى بأصدقاءه القُدَامَى الّذين دَعُوهُ مرة أخرى لِيُقَامر معهم. و لكنه قال: إنني لا يمكنني أن أفعل هذا مرة أخرى طوال حياتي، فحريتي كان ثمنها غالي، لقد كلفت أمي الدماء في يديها

De kritiek van religieuze mensen is nogal eens dat dit geloof uit genade lui maakt, passief. We zijn helemaal afhankelijk van God, wij hoeven niets te doen. Dat is ook zo, wij hoeven niets voor onze zaligheid, voor onze verlossing, te doen. Maar dat maakt niet lui en passief. Integendeel. Om dat duidelijk te maken sluit ik af met een verhaal van de schrijver van het boekje, Sadhoe Soendar Singh, de rondreizende evangelist in India. Dit verhaal maakt duidelijk dat de liefde kan doen wat strenge regels en harde wetten niet kunnen.
In een dorp werden enkele jongens gearresteerd omdat ze gokten, hetgeen daar streng verboden was. Een paar jongens hadden rijke ouders; zij konden de boete gemakkelijk betalen, zodat die jongens niet in de gevangenis kwamen. Maar één jongen ging de gevangenis in. Zijn moeder was een arme weduwe. Toen is die moeder gaan werken. Ze moest helpen bij het aanleggen van een weg. Haar handen waren elke dag bebloed, omdat zij zware stenen moest sjouwen. Maar zij verdiende daarmee het geld om haar zoon los te kopen uit de gevangenis. Toen deze jongen weer vrij was, ontmoette hij zijn oude vrienden die hem uitnodigd