In het boek 'Europa, het Mekka van de islam?' schreef ik het volgende:

De conclusie is dat de overheid terughoudend dient te zijn met inhoudelijke bemoeienis met levensbeschouwelijke stromingen. Daarom wijzen wij actieve overheidsbemoeienis voor een liberale islam evenzeer af als het categorisch buitensluiten van moslims die invoering van een sjarie'a nastreven. ....

Wanneer we een terughoudende rol voor de overheid bepleiten, blijft er veel ruimte over voor de eigen verantwoordelijkheid van burgers in de samenleving. Soms wordt door moslims in kleding, voedsel en rituelen meer afstand van de westerse samenleving genomen dan wij uit de koran en de islamitische traditie kunnen herleiden. Ze vormen dan eigenlijk een vorm van protest tegen de westerse samenleving. Daar hebben we wel onze zorgen over, maar we willen dat protest niet voeden door het stellen van onredelijke eisen. We pleiten ervoor om ruimte te geven en ondertussen een inhoudelijk gesprek te voeren over de richting en de waarde van onze samenleving. Vanuit die open houding dienen christenen op de werkplek en in het onderwijs met moslims om te gaan en niet het isolement te zoeken.

Christenen kunnen niet onverschillig staan tegenover (uitingen van) andere levensovertuigingen. We betreuren bijvoorbeeld dat de moskee een plek is waar moslims ontmoedigd worden om het evangelie voor waar aan te nemen. Maar voor kerken is dat juist een aanleiding om het contact met de moslims van de naburige moskee te zoeken. Want het gaat uiteindelijk niet om het gebouw, maar om moslims als medemensen, in het verlangen dat wij beiden God liefhebben en eren zoals het evangelie ons daartoe oproept.

Cees Rentier, directeur

Het boek is te bestellen via deze website


Gerelateerd