OriŽntatie

Een selectie van recente artikelen uit ons kwartaalblad

Individuele zoektocht

De Turkstalige gelovigen in ons land zijn vrijwel allemaal lid geworden van een bestaande kerk in de omgeving waar ze wonen, verspreid over ons land. De meesten hebben het daar goed en zijn ook tot een zegen voor hun gemeente. Sommigen werden aangetrokken door familieleden die hen voorgingen. Anderen kwamen via een individuele zoektocht op het internet tot geloof. Gelukkig zijn er verschillende Turkstalige chatprogramma’s en christelijke internetsites.

Sommigen kwamen tot geloof door persoonlijke contacten met christenen via school, werk of buurt. Persoonlijke contacten zijn juist voor mensen uit de relatief gesloten Turkse gemeenschap een veilige manier om kennis te maken met het christelijke geloof. Vaak komen in een bepaalde stad in Nederland de Turkse migranten vrijwel allemaal uit één of enkele dezelfde dorpen in Turkije. Men kent elkaar en is met allerlei banden van familie en werk aan elkaar verbonden. De ruimte voor afwijkende individuele keuzes is veel kleiner. Het belang van de eenheid en de eer van de eigen gemeenschap is groot.

Overlopen naar de vijand

Een van de redenen van de weerstand onder Turken tegenover het christelijk geloof heeft met de politieke geschiedenis te maken. De Turkse volken kwamen uit Buiten-Mongolië en veroverden vanaf de 11e eeuw Klein Azië op het christelijke Byzantijnse rijk. Voor het Osmaanse rijk dat daarna kwam, was het christelijke Europa een politiek tegenstander. Honderd jaar geleden hadden Europese mogendheden Turkije veroverd en stonden ze op het punt het te verdelen. Onder aanvoering van Atatürk bevrijden de Turken zich hiervan en ontstond het huidige Turkije als staat. Christen-worden staat in de ogen van veel Turken gelijk aan het overlopen naar de vijand. De laatste jaren probeert de Turkse overheid de samenleving te islamiseren en maakt het de kerken steeds moeilijker. Laten we bidden dat de bevolking zich hierdoor juist meer opent voor het christelijke geloof.

Bouwen aan een relatie van vertrouwen kost vaak tijd; het is een zaak van geduld en gebed. We worden beproefd of hen respect en ruimte geven. De ander opzoeken en tijd met hem/haar doorbrengen is voor hen een teken van eer en respect. Geduld betekent niet dat we zo lang mogelijk moeten uitstellen om te vertellen over de Here Jezus. Het schept juist vertrouwen als we dezelfde blijven en geen ‘twee gezichten’ hebben (ikiyüzlü heet dat in het Turks). We mogen vanaf het begin bekend staan als mensen die veel van Jezus houden en anderen graag over Hem vertellen.

Samenkomsten

Een aparte Turkse kerk is er in Nederland niet ontstaan. Toch hebben Turkstalige gelovigen wel behoefte om elkaar meer of minder vaak op te zoeken. In Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Twente zijn er regelmatig samenkomsten. De jaren door is Evangelie & Moslims betrokken geweest bij het organiseren van samenkomsten en conferenties. Jaarlijks is er in oktober een weekend-conferentie in het midden van het land. Daarnaast organiseren we vijf keer per jaar een regionale bijeenkomst verspreid over het land. Daar kunt u ook aan meedoen!

Zelf op stap met uw Turkse buren of collega

De Turkstalige samenkomsten die we beleggen, bieden u de gelegenheid om een Turkse collega of buurman/-vrouw uit te nodigen hier samen naar toe te gaan. Deze samenkomsten zijn niet bedoeld voor mensen die willen discussiëren over islam versus christelijk geloof, maar wel bedoeld voor mensen die meer willen weten over het christelijke geloof. Er wordt gezongen, gebeden en gepreekt in het Turks en er is ruimte voor ontmoeting en persoonlijke vragen en gebed. Het wordt afgesloten met een eenvoudige maaltijd.

Medewerkers van Evangelie & Moslims die Turks spreken, zijn altijd ook bereid naar u toe te komen als u in gesprek bent met moslims die serieus belangstelling hebben en de taal een belemmering is.

In uw eigen gemeente

We graag bij de samenkomsten samenwerken met kerken die visie en verlangen hebben om een brug te slaan naar de Turkse gemeenschap. Kerken op plaatsen waar een aanzienlijke Turkse gemeenschap woont, kunnen ons uitnodigen om een Turkstalige samenkomst in hun gebouw te houden. In overleg met zo’n plaatselijke kerk maken we dan een programma en flyers en helpen we om de doelgroep uit te nodigen. Van de plaatselijke kerk(en) verwachten we niet alleen gastvrije ontvangst, maar ook het actief meedoen met het opzoeken en uitnodigen van Turkstalige medelanders in de eigen omgeving en tevens ook na de samenkomst de bereidheid voor pastorale en diaconale aandacht voor mensen met wie contact is gelegd. Omgekeerd zijn wij bereid om niet alleen een programma aan te bieden, maar ook daarna begeleiding te bieden.

Cees Rentier

Geplande samenkomsten: 

In 2018: 17 februari, 14 april, 9 juni, 15 september, 15 december op nader te bepalen locaties. Kijk op onze website voor actuele informatie of nodig ons zelf uit.